There are many time in someone's life where they start thinking about the natural process that occurs. The part where they start to wonder about the vast difference of being able to exist in this miserable world and being able to exist in the world of misery. The question in here is; is there really any difference? People oftentimes confuse themselves with what is and what is not, of what should be and what shouldn't be; they tend to disregard the consequences of the situations which they choose to live their lives with. It's quite a mystery though, why others tend to choose living their life just for the sake of breathing.

I am quite puzzled, quite oblivious of the facts that I never wanted to accept. I started wondering about my life, where I am, where I'm going and most importantly; where I've been. Way back in my yonder years, I thought that I was the luckiest child in the planet. I've had everything, the love and care I wanted. I wasn't selfish though, I never was, what I have is what others must have too; I told myself, most especially if that other is my brother. But that's not the case here...

I thought that I was the luckiest mainly because someone, someone who loved me as hers decided to make a difference in my life forever. She was treated by my innocent life as a mother, complete with all that of an innocent soul could ever offer. I love her, she loved me. I know, because I felt it, I know because she was there, she never left me, and I know she never will; but everything changed when I grew up, everything changed when I started to realize the things that only grown-ups understand... How I wish I'm a child forever, how I wish I never grew more remorse than this, how I wish I'd never have to wonder about this strange feeling I have right now; if I was born lucky or just lucky enough to be born...

It hurts to accept some obvious facts. It hurts to understand. It hurts to know, and it hurts to be forgotten. Life couldn't be as cruel as this I suppose, but it is... I know my faults, where I went wrong and where I am going to be wrong, but all those got me on top. I was happy, I never felt free my entire life, I never felt this feeling; this feeling of wanting to know myself more, exploring the world around me alone. I just wanted to find out if the world was really miserable, or am I being miserable to my world. I tested the waters, but unfortunately when I came back to my senses, the one person that I've always counted on to understand me failed. No one knew what I felt, I never wanted anyone to know; all that I can ever thought of was that the one true person who can really understand me got tired and never cared to be at my side at all; in the most crucial part of me being a whole person... I am incomplete, there's a missing piece to the puzzle in my life, the one piece which only my better understanding holds, the piece I've always been longing for...

For the past years I've lived my life alone. I proved to myself that I can be able to achieve all my goals with only my weapon in hand, even without my armor. For the past years I've proven my convictions to be true, I've accepted the fact that I can never have everything that I want, but what I cannot accept is that I too can never ever have what I always needed; the child in me that once felt to be the luckiest to have lived.

I for once detest the natural occurrence in my life. This shouldn't have been happening if I realized in the first place that making a difference would also mean sacrificing something very different in your life, something that has always been different, something which you have that others don't. Well, I guess for me it was that child who was loved a lot, but decided to go on wandering the world alone. I made a wrong choice that made me complete, the choice which factually makes me happy, the choice that justifies my action to be righteous in all senses. I've had accepted some facts already though, facts which has battered my life, but luckily made me tougher, wiser, and stronger. This is who I am now, it's for the people around me to accept...

The world's a miserable place, I am miserable to my world; which, therefore enables me to make the best out of life. I never was lucky to be born, I was born lucky! I always be, luck is defined by how you choose to exist, it never defines your existence, and it never will decide your fate. I've lived and enjoyed my life for the past years, though I didn't have what I always needed, but somehow I managed to make it through. I've been on the verge of breaking down for so many times already and I always decide to win the game.

Point here is, no one can ever stop you except yourself and if you do not have what you always need, then don't force yourself to have it. People needs many things, but what I need is only a simple understanding that I can always make a difference; just like what my mom chose to do when she first saw me... I do not regret anything in life and I do not blame mom for this misery. I am responsible for whatever things that comes my life now, there's no one to blame... As for my mom, I'm glad she made me feel incomplete in the long wrong, because now I finally completed myself, though alone yet more complete than ever.

"Thanks mom and never forget that I'll always love you, for whatever it is that may have come between us, I never did let it make me forget the light and warmth of your presence. You're just as good, never been better. And what I need in fact is just YOU; you're more than enough and you too deserve to be happy!"

De ce que j'ai toujours eu besoin
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Il y a beaucoup temps dans quelqu'un la vie où ils commencent à penser au processus normal qui se produit. La pièce où ils commencent à s'interroger sur la vaste différence de pouvoir exister en ce monde malheureux et de pouvoir exister dans le monde de la misère. La question voici dedans ; y a-t-il vraiment une différence ? Les gens se confondent souvent avec ce qui est et ce qui n'est pas, de ce que devrait être et de ce que ne devrait pas être ; ils tendent à négliger les conséquences des situations avec lesquelles ils choisissent de vivre leurs vies. C'est tout à fait un mystère cependant, pourquoi d'autres tendent à choisir la vie leur vie juste pour la respiration.

Je suis tout embarassé, tout à fait inconscient des faits que je n'ai jamais voulu accepter. J'ai commencé à m'interroger sur ma vie, où je suis, où je vais et d'une manière plus importante ; là où j'ai été. Dos de manière en mes là-bas années, j'ai pensé que j'étais l'enfant le plus chanceux dans la planète. J'ai eu tout, l'amour et le soin que j'ai voulu. Je n'étais pas égoïste cependant, je n'étais jamais, ce qu'est j'ai ce que d'autres doivent avoir aussi ; Je me suis dit, plus particulièrement si cet autre est mon frère. Mais ce n'est pas le cas ici…

J'ai pensé que j'étais le plus chanceux principalement parce que quelqu'un, quelqu'un qui m'a aimé en tant que sien décidé pour faire une différence dans ma vie pour toujours. Elle a été traitée par ma vie innocente en tant que mère, accomplissent le tout cela d'une âme innocente pourrait jamais offrir. Je l'aime, elle m'ai aimé. Je connais, parce que je l'ai senti, je connais parce qu'elle était là, elle jamais à gauche je, et moi ne la connais jamais volonté ; mais tout changé quand j'ai grandi, tout a changé quand j'ai commencé à réaliser les choses que seulement les adultes comprennent… Comment je souhaite je sois un enfant pour toujours, comment je souhaite je n'aie jamais accru plus de remords que ceci, comment je souhaite que je ne doive jamais m'interroger sur ce sentiment étrange m'ont en ce moment ; si j'étais assez chanceux chanceux ou simplement soutenu à soutenir…

Il blesse pour accepter quelques faits évidents. Il blesse pour comprendre. Il blesse pour savoir, et il blesse pour être oublié. La vie ne pourrait pas être aussi cruelle que ceci que je suppose, mais il est… Je connais mes défauts, où j'ai mal tourné et où je vais avoir tort, mais tout ceux m'ont obtenu sur le dessus. J'étais heureux, je jamais n'ai librement senti ma vie entière, je n'ai jamais senti ce sentiment ; ce sentiment de vouloir se connaître davantage, seul explorant le monde autour de moi. J'ai juste voulu découvrir si le monde était vraiment malheureux, ou suis moi étant malheureux à mon monde. J'ai examiné les eaux, mais malheureusement quand je suis revenu à mes sens, l'une personne que j'ai toujours compté dessus pour me comprendre a échoué. Personne n'ont su ce que me suis senti je, je n'ont jamais voulu que n'importe qui sût ; tout à ce que je bidon ai jamais pensé était que l'une personne vraie qui peut vraiment me comprendre a obtenu fatiguée et non jamais inquiétée pour être sur mon côté du tout ; dans la partie de moi la plus cruciale étant une personne entière… Je suis inachevé, il y a un morceau absent au puzzle dans ma vie, l'une seule pièce que seulement mon meilleur arrangement tient, le morceau que j'avais toujours désiré ardemment pour…

Pendant les dernières années j'ai vécu ma seule vie. J'ai prouvé à me que je peux pouvoir réaliser tous mes buts avec seulement mon arme à disposition, même sans mon armure. Pendant les dernières années que je me suis avéré mes convictions être vraies, j'ont accepté le fait que je peux ne jamais avoir tout que je veux, mais ce que je ne peux pas accepter est que j'aussi peux jamais jamais avoir de ce que j'ai toujours eu besoin ; l'enfant dans moi qui s'est par le passé senti pour être le plus chanceux avoir vécu.

I pour une fois détestent l'occurrence normale dans ma vie. Ceci ne devrait pas s'être produit si je réalisais qu'en premier lieu cela faisant une différence signifierait également sacrifier quelque chose très différente dans votre vie, quelque chose qui a toujours été différente, quelque chose que vous avez que d'autres pas. Bien, je devine pour moi que c'était cet enfant qui était a aimé beaucoup, mais décidé de continuer à errer seul le monde. J'ai fait un choix faux qui m'a rendu complet, le choix qui me rend réellement heureux, le choix qui justifie mon action pour être juste dans tous les sens. J'ai eu admis quelques faits déjà cependant, faits qui a battu ma vie, mais heureusement fait me plus dur, plus sage, et plus fort. C'est qui je suis maintenant, il est pour le peuple autour de moi à accepter…

L'endroit malheureux de l'A. du monde., je suis malheureux à mon monde ; ce qui, me permet donc de faire le meilleur hors de la vie. Je n'étais jamais chanceux pour naître, j'étais chanceux soutenu ! I soit toujours, la chance est définie par la façon dont vous choisissez d'exister, il ne définit jamais votre existence, et elle ne décidera jamais votre destin. J'ai vécu et ai apprécié ma vie pendant les dernières années, bien que je n'aie pas eu de ce que j'ai toujours eu besoin, mais je suis parvenu de façon ou d'autre à le faire à travers. J'ai été sur le bord de la décomposition pour ainsi beaucoup de fois déjà et moi décidons toujours de gagner le jeu.

Le point ici est, personne ne peuvent jamais vous arrêter excepté vous-même et si vous n'avez pas de ce que vous avez besoin toujours, alors ne vous forcez pas à l'avoir. Les gens ont besoin de beaucoup de choses, mais de ce que j'ai besoin est seulement un arrangement simple que je peux toujours faire une différence ; juste comme ce que ma maman a choisi de faire quand elle m'a vu la première fois… Je ne regrette rien dans la vie et je ne blâme pas la maman de cette misère. Je suis responsable de quelque choses qui vient ma vie maintenant, il n'y ait personne à blâmer… Quant à ma maman, je suis heureux elle ai rendu me le sentir inachevé dans le long mal, parce que je me suis maintenant finalement accompli, cependant seulement pourtant plus complet que jamais.

La « maman de mercis et n'oublient jamais que je vous aimerai toujours, parce que celui qui il soit cela ait pu être venue entre nous, je ne l'ai jamais laissé m'inciter à oublier la lumière et la chaleur de votre présence. Vous êtes juste comme bon, non jamais été meilleur. Et de ce que j'ai besoin en fait est juste VOUS ; vous êtes plus qu'asse'et toi méritez aussi d'être heureux ! « 

Qué necesité siempre
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Hay muchos tiempo en alguien vida donde comienzan a pensar del proceso natural que ocurre. La pieza donde comienzan a preguntarse sobre la diferencia extensa de poder existir en este mundo desgraciado y de poder existir en el mundo de la miseria. La pregunta adentro aquí está; ¿hay realmente diferencia? La gente a menudo se confunde con cuál es y cuál no está, de lo que debe ser y de lo que no debe ser; tienden para desatender las consecuencias de las situaciones con las cuales eligen vivir sus vidas. Es absolutamente un misterio sin embargo, porqué otros tienden para elegir vivir su vida apenas por la respiración.

Me desconciertan absolutamente, absolutamente olvidadizo de los hechos que nunca deseé aceptar. Comencé a preguntarme sobre mi vida, donde estoy, donde voy y más importante; donde he estado. Parte posteriora de la manera en mis allí a la vista años, pensé que era el niño más afortunado del planeta. He tenido todo, el amor y cuidado que deseé. No era egoísta sin embargo, yo nunca estaba, qué tengo soy lo que deben tener otros también; Me dije, más especialmente si ese otro es mi hermano. Pero ése no es el caso aquí…

Pensé que era el más afortunado principalmente porque alguien, alguien que me amó como el suyo decidido para diferenciar en mi vida por siempre. La trataron por mi vida inocente como madre, termina con todo el el de un alma inocente podría ofrecer siempre. La amo, ella me amé. Sé, porque lo sentía, yo sé porque ella estaba allí, ella nunca a la izquierda yo, y yo nunca le conozco voluntad; pero todo cambió cuando crecí para arriba, todo cambiante cuando comencé a realizar las cosas que solamente los adultos entienden… Cómo deseo soy un niño por siempre, cómo deseo nunca crecí más remordimiento que éste, cómo deseo que nunca tendría que preguntarme sobre esta sensación extraña tiene ahora; si era bastante afortunado afortunado o justo nacido que se nacerá…

Lastima para aceptar algunos hechos evidentes. Lastima para entender. Lastima para saber, y lastima para ser olvidado. La vida no podría ser tan cruel como esto que supongo, pero es… Sé mis averías, adonde fui mal y donde voy a ser incorrecto, pero todo el ésas me consiguieron en tapa. Era feliz, yo nunca sentía libremente mi vida entera, yo nunca sentía esta sensación; esta sensación del deseo conocerse más, explorando el mundo alrededor de mí solamente. Acabo de desear descubrir si el mundo era realmente desgraciado, o soy yo que era desgraciado a mi mundo. Probé las aguas, pero desafortunadamente cuando me volví a mis sentidos, la una persona que he contado siempre encendido para entenderme falló. Nadie sabían lo que me sentía, yo nunca quisieran que cualquier persona supiera; todo en el cual poder pensé siempre era que la una persona verdadera que puede realmente entenderme consiguió cansada y nunca cuidada para estar en mi lado en todos; en la parte más crucial de mí que es una persona entera… Soy incompleto, hay un pedazo que falta al rompecabezas en mi vida, la una sola pieza que solamente mi comprensión mejor sostiene, el pedazo que he estado deseando siempre…

Por los últimos años he vivido mi vida solamente. Probé a me que puedo poder alcanzar todas mis metas con solamente mi arma a disposición, incluso sin mi armadura. Por los últimos años que he demostrado mis convicciones ser verdades, yo han aceptado el hecho de que puedo nunca tener todo que desee, pero qué no puedo aceptar es que también puedo nunca siempre tener lo que necesité siempre; el niño en mí que se sentía una vez para ser el más afortunado haber vivido.

I para una vez detesta la ocurrencia natural en mi vida. Esto no debe haber sucedido si realizara en el primer lugar que diferenciar también significaría sacrificar algo muy diferente en su vida, algo que ha sido siempre diferente, algo que usted tiene que no lo hacen otros. Bien, conjeturo para mí que era ese niño que era amó mucho, pero decidido ir encendido a vagar el mundo solamente. Hice una opción incorrecta que me hizo completo, la opción que efectivo me hace feliz, la opción que justifica mi acción para ser righteous en todos los sentidos. He tenido aceptado algunos hechos ya sin embargo, los hechos que ha estropeado mi vida, pero afortunadamente hecho me más resistente, más sabio, y más fuerte. El es quién ahora soy, él está para la gente alrededor de mí a aceptar…

El lugar desgraciado del A. del mundo., soy desgraciado a mi mundo; cuál, por lo tanto me permite hacer el mejor fuera de vida. ¡Nunca era afortunado nacer, yo era afortunado nacido! I esté siempre, la suerte es definida por cómo usted elige existir, él nunca define su existencia, y nunca decidirá a su sino. He vivido y he gozado de mi vida por los últimos años, aunque no tenía lo que necesité siempre, pero manejé de alguna manera hacerlo por. He estado en el borde de la subdivisión para así que muchas veces ya y yo decidimos siempre a ganar el juego.

El punto aquí es, nadie puede pararle siempre excepto se y si usted no tiene lo que usted necesita siempre, entonces no se fuerza tenerlo. La gente necesita muchas cosas, pero qué necesito es solamente una comprensión simple que puedo diferenciar siempre; justo como lo que eligió mi mamá hacer cuando ella primero me vio… No lamento cualquier cosa en vida y no culpo a mamá por esta miseria. Soy responsable de cualesquiera cosas que ahora viene mi vida, hay nadie a culpar… En cuanto a mi mamá, estoy alegre ella hice me la sensación incompleta en el mal largo, porque ahora finalmente me terminé, aunque solamente con todo más completa que siempre.

La “mamá de las gracias y nunca se olvida de que le amaré siempre, porque lo que es ésa pudo haber venido entre nosotros, nunca lo dejé hacer que se olvida de la luz y del calor de su presencia. Usted es justo como bueno, nunca sido mejor. Y qué necesito de hecho soy justo USTED; ¡usted es más que bastante y usted merecen también ser felices! “

Di che cosa ho avuto bisogno sempre
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Ci sono molti tempo in qualcuno vita dove cominciano pensare al processo naturale che accade. La parte dove cominciano domandarsi circa la differenza ampia di potere esistere in questo mondo misero e del potere esistere nel mondo di miseria. La domanda dentro qui è; è ci realmente della differenza? La gente sovente si confonde con che cosa è e che cosa non è, di che cosa dovrebbe essere e di che cosa non dovrebbe essere; tendono ad ignorare le conseguenze delle situazioni cui scelgono vivere le loro vite con. È abbastanza un mistero comunque, perchè altri tendono a scegliere vivere la loro vita appena per respirare.

Proprio sono imbarazzato, abbastanza oblivious dei fatti che non ho desiderato mai accettare. Ho cominciato domandarmi circa la mia vita, dove sono, dove sto andando e per di più; dove sono stato. Parte posteriore di senso durante i miei laggiù anni, ho pensato che fossi il bambino più fortunato nel pianeta. Ho avuto tutto, l'amore e cura che ho desiderato. Non ero egoista comunque, io mai non ero, che cosa ho sono che cosa altri devono avere anche; Mi sono detto, più particolarmente se quell'altro è il mio fratello. Ma quello non è il caso qui…

Ho pensato che fossi il più fortunato pricipalmente perché qualcuno, qualcuno che lo amasse come suo deciso per fare per sempre una differenza nella mia vita. È stata curata entro la mia vita non colpevole come madre, completa con il tutto quello di un'anima non colpevole potrebbe offrire mai. La amo, lei lo amavo. So, perché lo ho ritenuto, io so perché era là, lei mai a sinistra me ed io non la conosco mai volontà; ma tutto è cambiato quando mi sono sviluppato in su, tutto cambiato quando ho cominciato realizzare le cose che soltanto i grown-ups capiscono… Come desidero sono per sempre un bambino, come desidero non ho sviluppato mai più remorse che questo, come desidero che non dovrei mai domandarselo circa questa sensibilità sconosciuta ha ora; se fossi abbastanza fortunato fortunato o solo sopportato da sopportare…

Danneggia per accettare alcuni fatti evidenti. Danneggia per capire. Danneggia per sapere e danneggia per essere dimenticato. La vita non potrebbe essere crudele come questo che suppongo, ma è… Conosco i miei difetti, in cui sono andato male e dove sto andando essere errato, ma tutto quelli lo hanno ottenuto sulla parte superiore. Ero felice, io mai non ho ritenuto liberamente la mia intera vita, io mai non ho ritenuto questa sensibilità; questa sensibilità del desiderare sapersi di più, esplorante il mondo intorno me da solo. Ho desiderato appena scoprire se il mondo fosse realmente misero, o sono io che sono misero al mio mondo. Ho esaminato le acque, ma purtroppo quando ho ritornato ai miei sensi, l'una persona che ho contato sempre sopra per capirlo è venuto a mancare. Nessuno hanno conosciuto che cosa ho ritenuto, io mai non hanno desiderato chiunque sapere; tutto a che latta pensassi mai era che l'una persona allineare che può realmente capirla ha ottenuto stanca e non preoccupata mai per essere sul mio lato affatto; nella parte di me più cruciale che sono una persona intera… Sono incompleto, ci è una parte mancante al puzzle nella mia vita, l'un pezzo solo che soltanto la mia comprensione migliore tiene, la parte che sto desiderando sempre…

Per gli anni scorsi ho vissuto la mia vita da solo. Ho dimostrato a me che posso potere realizzare tutti gli miei obiettivi con soltanto la mia arma a disposizione, anche senza mia armatura. Per gli anni che scorsi mi sono rivelato le mie convinzioni essere allineare, io hanno accettato il fatto che posso mai non avere tutto che desiderassi, ma che cosa non posso accettare è che anche posso mai mai avere di che cosa ho avuto bisogno sempre; il bambino in me che ha ritenuto una volta per essere il più fortunato vivere.

I per una volta detesta il caso naturale nella mia vita. Ciò non dovrebbe accadere se realizzassi che in primo luogo quello che fa una differenza inoltre significherebbe sacrificare qualcosa molto differente nella vostra vita, qualcosa che sia stata sempre differente, qualcosa che abbiate che altri non. Bene, indovino per me che era quel bambino che era amava mólto, ma deciso continuare vagare il mondo da solo. Ho fatto una scelta errata che lo ha reso completo, la scelta che in modo attinente lo rende felice, la scelta che giustifica la mia azione per essere righteous in tutti i sensi. Ho avuto accettato alcuni fatti già comunque, fatti che carattere la mia vita, ma fortunatamente reso me più duro, più saggio e più forte. Ciò è chi ora sono, esso è per la gente intorno me da accettare…

Il posto misero del A. del mondo., sono misero al mio mondo; quale, quindi mi permette di fare il la cosa migliore da vita. Non ero mai fortunato essere sopportato, io ero fortunato sopportato! I è sempre, la fortuna è definita da come scegliete esistere, esso mai non definisce la vostra esistenza e non deciderà mai il vostro destino. Ho vissuto e goduto la mia vita per gli anni scorsi, benchè non avessi di che cosa ho avuto bisogno sempre, ma sono riuscito in qualche modo a farlo attraverso. Sono stato sul bordo di suddivisione per tante volte già ed io decidiamo sempre vincere il gioco.

Il punto qui è, nessuno possono arrestarglieli mai e se non avete di che cosa avete bisogno sempre, allora non vi forzate averli. La gente ha bisogno di molte cose, ma di che cosa ho bisogno è soltanto una comprensione semplice che posso fare sempre una differenza; giusto come che cosa il mio mom ha scelto fare quando in primo luogo lo ha visto… Non mi rammarico nulla nella vita e non incolpo del mom questa miseria. Sono responsabile di che cosa cose che ora viene la mia vita, ci sono nessuno da incolpare di… Per quanto riguarda il mio mom, sono felice lei ho reso me il tatto incompleto nel torto lungo, perché ora infine mi sono completato, comunque da solo tuttavia più completo che mai.

“Il mom di ringraziamenti e non si dimentica mai che li amerò sempre, dato che qualunque è quello può venire fra noi, non lo ho lasciato mai incitarlo a dimenticare la luce ed il calore della vostra presenza. Siete giusti come buoni, mai non stato migliori. E di che cosa ho bisogno in effetti sono giusto VOI; siete più di abbastanza e voi anche vi meritate di essere felici! “

Was ich immer benötigte
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Es gibt viele Zeit in jemand Leben, wo sie anfangen, an den natürlichen Prozeß zu denken, der auftritt. Das Teil, wo sie beginnen, sich über den beträchtlichen Unterschied des In der Lage seins, in dieser miserablen Welt zu bestehen und des In der Lage seins zu wundern, in der Welt des Elendes zu bestehen. Die Frage innen ist hier; gibt es wirklich irgendein Unterschied? Leute verwirren sich oftmals mit, was ist und was nicht, ist, von was sein sollte und von was nicht sein sollte; sie neigen, die Konsequenzen der Situationen zu mißachten, denen sie beschließen, zu leben ihre Leben mit. Es ist durchaus ein Geheimnis zwar, warum andere neigen, leben ihr Leben gerade um der Atmung willen zu wählen.

Ich werde durchaus verwirrt, ziemlich weltvergessen von den Tatsachen, die ich nie annehmen wollte. Ich fing an, über mein Leben mich zu wundern, in dem ich bin, wo ich und am wichtigsten gehe; wo ich gewesen bin. Weise Rückseite in meinen yonder Jahren, dachte ich, daß ich das glücklichste Kind im Planeten war. Ich habe alles, die Liebe und Obacht gehabt, die ich wünschte. Ich war nicht zwar, ich war nie egoistisch, was ich bin habe, was andere auch haben müssen; Ich erklärte mich, am meisten, besonders wenn dieser anderer mein Bruder ist. Aber der ist nicht der Fall hier…

Ich dachte, daß ich hauptsächlich weil jemand, jemand das glücklichste war, das mich als ihrer liebte, der entschieden wurde, um bezüglich meines Lebens für immer zu unterscheiden. Sie wurde mit meinem unschuldigen Leben als Mutter, durchführt mit allem die einer unschuldigen Seele könnte überhaupt anbieten behandelt. Ich liebe sie, sie liebte mich. Ich weiß, weil ich es glaubte, ich weiß, weil sie dort war, sie nie nach links ich und ich kenne sie nie Wille; aber alles änderte, als ich aufwuchs, geändertes alles, als ich begann, die Sachen zu verwirklichen, die nur Erwachsene verstehen… Wie ich wünsche, ich ein Kind für immer bin, wie ich wünsche, ich nie mehr remorse als wuchs, haben dieses, wie ich wünsche, daß ich nie über dieses merkwürdige Gefühl mich würde mich wundern müssen, im Augenblick; wenn getragen zu werden ich war getragenes glückliches oder gerechtes glückliches genug…

Es verletzt, um einige offenkundige Tatsachen anzunehmen. Es verletzt, um zu verstehen. Es verletzt, um zu wissen und es verletzt vergessen zu werden. Das Leben könnte nicht so grausam sein, wie dieses, das ich annehme, aber es ist… Ich kenne meine Störungen, wohin ich falsch ging und wo ich falsch sein werde, aber alles erhielten die mich auf die Oberseite. Ich war, ich glaubte nie frei meinem gesamten Leben, ich glaubte nie diesem Gefühl glücklich; dieses Gefühl des Wunschs, sich mehr zu kennen, die Welt um mich alleine erforschend. Ich wollte gerade herausfinden, wenn die Welt wirklich miserabel war, oder bin ich seiend miserabel zu meiner Welt. Ich prüfte das Wasser, aber leider, als ich zu meinen Richtungen zurückkam, fiel die eine Person, der ich immer an gezählt habe, um mich zu verstehen aus. Niemand wußten was ich glaubte, ich wünschten nie jedermann wissen; alles, das ich Dose überhaupt dachte an, war, daß die eine zutreffende Person, die mich wirklich verstehen kann, müde und nie interessiert erhielt, um an meiner Seite an allen zu sein; im entscheidendsten Teil von mir seiend eine vollständige Person… Ich bin unvollständig, gibt es ein fehlendes Stück zum Puzzlespiel in meinem Leben, der Einteiler, den nur mein besseres Verständnis hält, das Stück, das ich habe immer mich gesehnt nach…

Für die letzten Jahre habe ich mein Leben alleine gelebt. Ich prüfte zu mich, daß ich erziele alle meine Ziele mit nur meiner Waffe in der Hand, sogar ohne meine Rüstung kann. Für die letzten Jahre, die ich meine überzeugungen bewiesen habe, zutreffend zu sein, ich, haben die Tatsache angenommen, daß ich alles nie haben kann, das ich wünsche, aber ist was ich nicht annehmen kann, daß ich auch nie überhaupt haben kann, was ich immer benötigte; das Kind in mir, der einmal fühlte, um das glücklichste zu sein gelebt zu haben.

I für einmal verabscheuen das natürliche Auftreten in meinem Leben. Dieses sollte nicht geschehen sein, wenn ich verwirklichte, daß an erster Stelle der, der unterscheidet, auch das Opfern etwas bedeuten würde, das in Ihrem Leben sehr unterschiedlich ist, etwas, das immer unterschiedlich gewesen ist, etwas, das Sie haben, daß andere nicht. Gut schätze ich für mich, den es dieses Kind war, das liebte viel war, aber entschieden wandering fortzufahren die Welt alleine. Ich traf eine falsche Wahl, die mich komplett bildete, die Wahl, die mich auf Tatsachen beruhend glücklich bildet, die Wahl, die meine Tätigkeit rechtfertigt, um in allen Richtungen righteous zu sein. Ich habe bereits zwar angenommen einigen Tatsachen, Tatsachen, der mein Leben zerschlagen hat, aber glücklicherweise gebildet mich haltbarer gehabt, klüger, und stärker. Dieses ist wer ich jetzt bin, es ist für die Leute um anzunehmen mich,…

Der a. der Welt. miserable Platz, bin ich zu meiner Welt miserabel; welches, mir folglich ermöglicht, das beste aus dem Leben heraus zu bilden. Ich war nie glücklich geboren zu werden, ich war getragenes glückliches! I sind immer, wird Glück durch, wie Sie beschließen zu bestehen, es definiert nie Ihr Bestehen definiert, und es nie entscheidet Ihr Schicksal. Ich habe gelebt und mein Leben für die letzten Jahre genossen, obwohl ich nicht hatte, was ich immer benötigte, aber irgendwie ich handhabte, es durch zu bilden. Ich bin auf der Kante von für unten brechen gewesen, also entscheiden viele Male bereits und ich immer, das Spiel zu gewinnen.

Punkt hier ist, können niemand Sie ausgenommen selbst überhaupt stoppen und wenn Sie nicht was Sie immer benötigen, dann sich zwingen nicht, es zu haben haben. Leute benötigen viele Sachen, aber was ich benötige, ist nur ein einfaches Verständnis, daß ich immer unterscheiden kann; gerecht wie, was meine Mamma beschloß, zu tun, als sie sah mich zuerst… Ich bedauere nicht nichts im Leben und ich tadele Mamma nicht für dieses Elend. Ich bin für verantwortlich, was Sachen, der mein Leben jetzt kommt, es zu tadeln gibt keine,… Was meine Mamma anbetrifft, ich bin froh sie bildete mich fühlen unvollständig im langen Unrecht, weil mich jetzt ich schließlich durchführte, zwar alleine dennoch kompletter als überhaupt.

„Dankmamma und vergessen nie, daß ich Sie immer liebe, denn was auch immer es ist, die zwischen uns gekommen sein kann, ließ ich nie es mich das Licht und die Wärme Ihrer Anwesenheit vergessen lassen. Sie sind gerecht, wie gut, gewesen nie besser. Und was ich tatsächlich benötige, SIE gerecht bin; Sie sind mehr, als genug und Sie auch verdienen, glücklich zu sein! „

O que eu necessitei sempre
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Há muitos tempo em alguém vida onde começam pensar sobre o processo natural que ocorre. A peça onde começam querer saber sobre a diferença vasta de poder existir neste mundo miserável e de poder existir no mundo da miséria. A pergunta dentro está aqui; há realmente alguma diferença? Os povos confundem-se oftentimes com o o que são e o o que não é, de o que deve ser e de o que não deve ser; tendem a negligenciar as conseqüências das situações que escolhem viver suas vidas com. É completamente um mistério though, porque outro tende a escolher viver sua vida apenas para a causa de respirar.

Eu sou confundido completamente, completamente oblivious dos fatos que eu nunca quis aceitar. Eu comecei querer saber sobre minha vida, onde eu estou, onde eu estou indo e o mais importante; onde eu estive. Parte traseira da maneira em meus além anos, eu pensei de que eu era a criança a mais afortunada no planeta. Eu tive tudo, o amor e o cuidado que eu quis. Eu não era selfish though, mim nunca era, o que eu tenho sou o que outro deve ter demasiado; Eu disse-me myself, o mais especialmente se esse outro fosse meu irmão. Mas aquele não é o caso aqui…

Eu pensei de que eu era o mais afortunado principalmente porque alguém, alguém que me amou como dela decidido fazer para sempre uma diferença em minha vida. Foi tratada por minha vida inocente como uma mãe, termina com todo o isso de uma alma inocente poderia sempre oferecer. Eu amo-a, ela amei-me. Eu sei, porque eu o senti, mim sei porque estava lá, ela nunca à esquerda mim, e mim conheço-a nunca vontade; mas tudo mudou quando eu cresci acima, tudo mudado quando eu comecei realizar as coisas que somente os grown-ups compreendem… Como eu desejo eu sou uma criança para sempre, como eu desejo eu nunca cresci mais remorse do que este, como eu desejo que eu nunca teria que me querer saber sobre este sentimento estranho tem direito agora; se eu for afortunado afortunado ou justo carregado bastante a ser carregado…

Fere para aceitar alguns fatos óbvios. Fere para compreender. Fere para saber, e fere para ser esquecido. A vida não poderia ser tão cruel como isto que eu suponho, mas é… Eu sei minhas falhas, aonde eu fui erradamente e onde eu estou indo ser errado, mas todo o aquelas começaram-me no alto. Eu era feliz, mim nunca senti livre minha vida inteira, mim nunca senti este sentimento; este sentimento de querer conhecer-se mais myself, explorando o mundo em torno de mim sozinho. Eu quis apenas encontrar para fora se o mundo fosse realmente miserável, ou sou mim que sou miserável a meu mundo. Eu testei as águas, mas infelizmente quando eu voltei a meus sentidos, a uma pessoa que eu contei sempre sobre para me compreender falhou. Ninguém souberam o que eu senti, mim nunca quiseram qualquer um saber; tudo de que eu lata pensei sempre era que a uma pessoa verdadeira que pode realmente me compreender começou tired e nunca importada para estar em meu lado em tudo; na parte a mais crucial de mim que é uma pessoa inteira… Eu estou incompleto, há uma parte faltante ao enigma em minha vida, a uma parte que somente minha compreensão melhor prende, a parte que eu sempre longing para…

Por os anos passados eu vivi minha vida sozinho. Eu myselfprovei- que eu posso consigo todos meus objetivos com somente minha arma à disposicão, mesmo sem meu armor. Por os anos onde passados eu provei minhas convicções ser verdadeiras, mim aceitaram o fato que eu posso nunca ter tudo que eu quero, mas o que eu não posso aceitar é que eu demasiado posso nunca sempre ter o que eu necessitei sempre; a criança em mim que sentiu uma vez para ser o mais afortunado para ter vivido.

I para uma vez detest a ocorrência natural em minha vida. Isto não deve ter acontecido se eu realizar no primeiro lugar que fazer uma diferença significaria também sacrificar algo muito diferente em sua vida, algo que foi sempre diferente, algo que você tem que outro não. Bem, eu suponho para mim que era essa criança que era amou muito, mas decidido ir sobre vaguear o mundo sozinho. Eu fiz uma escolha errada que me fizesse completo, a escolha que me faz factually feliz, a escolha que justifica minha ação para ser righteous em todos os sentidos. Eu tive aceitado alguns fatos já though, fatos que golpeou minha vida, mas feito felizmente me mais resistente, mais sábio, e mais forte. Este é quem eu sou agora, ele é para os povos em torno de mim a aceitar…

O lugar miserável do A. do mundo., eu sou miserável a meu mundo; qual, me permite conseqüentemente de fazer o mais melhor fora da vida. Eu nunca era afortunado ser carregado, mim era afortunado carregado! I sejam sempre, a sorte é definida por como você escolhe existir, ele nunca define sua existência, e nunca decidirá seu fate. Eu vivi e apreciei minha vida por os anos passados, embora eu não tive o que eu necessitei sempre, mas de algum modo eu controlei o fazer através. Eu estive no verge de quebrar para baixo para assim que muitas vezes já e eu decidimo-nos sempre ganhar o jogo.

O ponto aqui é, ninguém podem sempre pará-lo exceto yourself e se você não tiver o que você necessita sempre, então não se forçar yourself a o ter. O pessoa necessita muitas coisas, mas o que eu necessito é somente uma compreensão simples que eu posso sempre fazer uma diferença; justo como o que meu mom escolheu fazer quando me viu primeiramente… Eu não lamento qualquer coisa na vida e eu não responsabilizo o mom por esta miséria. Eu sou responsável para o que coisas que vem minha vida agora, há ninguém a responsabilizar… Quanto para a meu mom, eu estou contente ela fiz me a sensação incompleta no erro longo, porque agora eu me terminei finalmente myself, though sozinho contudo mais completa do que sempre.

Dos “o mom agradecimentos e nunca esquece-se de que eu o amarei sempre, porque o que quer que é aquele pode ter vindo entre nós, eu nunca deixei-o fazer-me esquecer-se da luz e do calor de sua presença. Você é justo como bom, nunca sido melhor. E o que eu necessito no fato sou justo VOCÊ; você é mais do que bastantes e você merecem demasiado ser felizes! “

Vad jag behövde alltid
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Det finns många tid i någon liv var de startar tänkande om det naturligt bearbeta som uppstår. Delen var de startar att undra om den vast skillnaden av att vara kompetent att finnas i denna bedrövliga värld och att vara kompetent att finnas i världen av misär. Ifrågasätta in är här; finns det egentligen någon skillnad? Folket förväxlar sig oftentimes med vad är och vad inte är, av vad bör vara och vad inte bör vara; de ansar till ignorerandet följderna av lägena som de väljer att bo deras liv med. Det är ganska en gåta though, varför andra ansar för att välja att bo deras liv precis för saken av andning.

Förmiddag I förbryllade ganska, ganska glömskt av fakta som jag önskade aldrig att acceptera. Jag startade att undra om mitt liv, var I-förmiddagen, var I-förmiddagen som huvudsakligen går och; var jag har varit. Dra tillbaka långt i min på andra sidan år, mig tänkte att jag var det mest lyckliga barnet i planet. Jag har haft allt, förälskelsen och omsorg som jag önskade. Jag var inte självisk though, mig var aldrig, vad jag har är vad andra måste ha för; Jag berättade jag själv, mest, om speciellt den annan är min broder. Men det är inte fallet här…,

Jag tänkte att jag var det mest lycklig främst, därför att någon, någon, som älskade mig som avgjort hennes till, gör en skillnad i min livför evigt. Hon behandlades vid mitt oskyldiga liv som en fostra, avslutar med allt det av en oskyldig soul kunde någonsin erbjuda. Jag älskar henne, henne älskade mig. Jag vet, därför att jag klädde med filt det, mig vet, därför att hon var där, henne lämnade aldrig mig, och jag vet att hon ska aldrig; men allt ändrade, då jag växte upp, ändrande allt, då jag startade att realisera saker som endast grown-ups förstår…, Hur jag önskar I-förmiddagen en barnför evigt, hur jag önskar, växte jag aldrig mer remorse, än denna, hur jag önskar att jag skulle, aldrig måste att undra härom konstig känsla som jag har rätt nu; om jag var fött lyckligt eller rättvist lyckligt nog som är född…,

Det görar ond för att acceptera några tydliga fakta. Det görar ond för att förstå. Det görar ond för att veta, och det görar ond för att glömmas. Liv kunde inte vara så grymt, som detta som jag antar, men den är…, Jag vet att mitt kritiserar, var jag gick orätt och var I-förmiddagen som går att vara fel, men allt fick de mig överst. Jag var lycklig, mig klädde med filt aldrig fritt mitt hela liv, mig klädde med filt aldrig denna känsla; denna känsla av att önska att veta jag själv mer som bara undersöker världen runt om mig. Rättvis I önskade att finna ut, om världen var egentligen bedrövlig, eller förmiddag I som är bedrövlig till min värld. Jag testade bevattnar, men tyvärr, då jag kom tillbaka till min avkänningar, missade den en personen, som jag alltid har räknat på för att förstå mig. Inget visste vad jag klädde med filt, mig önskade aldrig att någon ska veta; allt, som jag canen tänkte någonsin av, var att den en riktiga personen, som kan egentligen förstå mig fick trött och aldrig att bry sig för att vara på min sida alls; i den mest avgörande delen av mig som är en hel person…, Ofullständig förmiddag I, finns det en saknad lappar till pussel i mitt liv, det lappar, som endast min bättre överenskommelse rymmer, lappa som jag har alltid varit längtande för…,

För de förgångna åren har jag bott mitt liv bara. Jag bevisade till jag själv att jag kan uppnår alla min mål med endast mitt vapen räcker in, även utan min armor. För de förgångna åren som jag har bevisat min övertygelser att vara riktiga, mig, har accepterat faktumet att jag kan aldrig ha allt som jag önskar, men vad jag kan inte acceptera är att jag för kan aldrig någonsin ha vad jag behövde alltid; barnet i mig som klädde med filt en gång för att vara det mest lycklig att ha bott.

I för en gång avskyr den naturliga händelsen i mitt liv. Detta bör inte ha händt, om jag realiserade i första förlägger, att danande en skillnad skulle också medlet som offrar något som mycket var olik i ditt liv, något, som har alltid varit olik, något som du har att andra inte. Välla fram mig gissar för mig som det var det barn, som älskades ett lott, men avgjort att gå på att irra världen bara. Jag gjorde ett felt primat, som gjorde mig färdigt, det primat, som gör factually mig lyckligt, det primat att försvarar min handling att vara rättfärdiga sammanlagt avkänningar. Jag har haft accepterat några fakta redan though, fakta, som har slagit mitt liv, men luckily gjort mig som är mer tuff som är klokare och som är starkare. Detta är vem I-förmiddagen nu, det är för folket runt om mig som ska accepteras…,

Bedrövliga världens. A. förlägger, I-förmiddagen som är bedrövlig till min värld; vilket möjliggör därför mig för att göra det bäst ut ur liv. Jag var aldrig lycklig att vara född, mig var fött lyckligt! I är alltid, definieras lycka av, hur du väljer att finnas, det definierar aldrig din existens, och den ska aldrig avgör ditt öde. Jag har bott och har tyckt om mitt liv för de förgångna åren, fast jag inte hade vad jag behövde alltid, men jag klarade av somehow för att göra den till och med. Jag har varit på kanten av avbrott besegrar för, så många tider redan och jag avgör alltid att segra leken.

Peka är här, inget kan någonsin stoppa dig undantar sig yourself och, om du inte har vad du behöver alltid, då inte tvingar sig yourself för att ha den. Folket behöver många saker, men vad jag behöver, är endast en enkel överenskommelse att jag kan alltid göra en skillnad; rättvis något liknande vad min mom valde att göra, när hon sågar först mig…, Jag beklagar inte något i liv, och jag klandrar inte momen för denna misär. Ansvarig för förmiddag I för, allt vad saker, som kommer mitt liv nu, det inte finns något som ska klandras…, Som för min mom, den glada I-förmiddagen gjorde hon mig känselförnimmelse ofullständig i det långa fel, därför att jag avslutade jag själv nu slutligen, though bara yet färdigare än någonsin.

”Glömmer tackmomen och aldrig att jag ska alltid förälskelse dig, for allt vad den är det kan ha kommit mellan oss, l5At jag aldrig den göra mig att glömma det ljust och värmen av din närvaro. Du är rättvis som goda, vart aldrig bättre. Och vad jag behöver i faktumet är rättvis DIG; du är mer, än nog och du förtjänar för för att vara lyckliga! ”,

Мне всегда было нужно
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Много время в кто-то жизнь где они начинают думать о естественном процессе происходит. Часть где они начинают интересовать о более обширной разнице мочь существовать в этом горемычном мире и мочь существовать в мире нищеты. Вопрос внутри здесь; реально любая разница? Люди oftentimes смущают с и не, быть и быть; они клонат пренебечь последствиями ситуаций они выбирают жить их жизни с. Будет довольно тайной однако, почему другие клонат выбрать жить их жизнь как раз for the sake of дышать.

Я довольно озадачен, довольно забвенно фактов которые я никогда не хотел признавать. Я начал интересовать о моей жизни, где я, куда я иду и most importantly; где я. Задняя часть дороги в моих yonder летах, я думал что я был самым удачливейшим ребенком в планете. Я имел все, влюбленность и внимательность, котор я хотел. Я не был шкурн однако, я никогда не был, я имею другие должны иметь слишком; Я сказал, больше всего специально если то другое будет моим братом. Но то не будет случаем здесь…

Я думал что я был самыми удачливейшими главным образом потому что кто-то, кто-то которое полюбило меня как hers решенные, что внесло изменения в моей жизни forever. Она была обработана к моя невиновная жизнь как мать, завершает с всем та из невиновной души смогла всегда предлагать. Я люблю ее, она полюбил меня. Я знаю, потому что я чувствовал его, я знаю потому что она была там, она никогда налево я, и я не знаю ее никогда воля; но измененное все когда я вырос вверх, все изменило когда я начал осуществить вещи которые только grown-ups понимают… Как я желаю я будет ребенком forever, как я желаю я никогда не росло больше remorse чем это, как я желаю я никогда интересовать о этом странном ощупывании мной имеет right now; если я был принесенные удачливейшие или справедливые удачливейшими достаточно, котор нужно принести…, то

Оно ушибает для того чтобы признавать некоторые очевидные факты. Оно ушибает для того чтобы понять. Оно ушибает для того чтобы знать, и оно ушибает быть забытым. Жизнь не смогла быть как жестокосердна по мере того как это, котор я полагаю, но он… Я знаю мои недостатки, куда я пошел неправильно и куда я иду быть неправильн, но вс те получили меня на верхней части. Я был счастлив, я никогда не чувствовал свободно мою всю жизнь, я никогда не чувствовал это ощупывание; это ощупывание хотеть знать больше, исследуя мир вокруг меня самостоятельно. Я как раз хотел найти вне если мир был реально горемычн, или буду мной горемычн к моему миру. Я испытал воды, но несчастливо когда я come back к моим чувствам, одна персона которой я всегда подсчитывал дальше для того чтобы понять меня потерпела неудачу. No one знали я чувствовал, я никогда не хотели любое знать; все я чонсервная банка всегда думал было что одна поистине персона может реально понять меня получила утомленной и никогда, котор заботят находиться на моей стороне на всех; в самой критической части меня вся персона… Я незакончен, будет пропавшая часть к головоломке в моей жизни, one piece которое только мое более лучшее вникание держит, часть, котор я всегда longing для…

На прошлые леты я жил моя жизнь самостоятельно. Я доказал к себе что я могу достиг всех моих целей с только моим оружием in hand, даже без моего панцыря. На прошлые леты, котор я доказывал, что мои осуждения будут поистине, я признавайте факт что я могу никогда не иметь все которое я хочу, но я не могу принять что я слишком могу никогда всегда иметь мне всегда было нужно; ребенок в мне раз чувствовали, что был самыми удачливейшими прожить.

Iий для раз detest естественное возникновение в моей жизни. Это не должно случаться если я осуществил, то во-первых то внося изменения также намеревалось жертвовать что-то очень по-разному в вашей жизни, что-то которое всегда друг, что-то которое вы имеете что другие не делают. Наилучшим образом, я угадываю для меня, котор это было тем ребенком который был полюбил много, но после того как он решен, что пошло дальше бродяжничать мир самостоятельно. Я сделал неправильный выбор сделал меня вполне, выбор который factually делает меня счастливо, выбор который оправдывает мое действие для того чтобы быть righteous в всех чувствах. Я имел после того как я принят некоторым фактам уже однако, фактам который колотил мою жизнь, но удачливейше после того как я сделан мной более грубым, более велемудрым, и более сильным. Это я теперь, оно для людей вокруг меня, котор нужно принять…

Место A. мира. горемычное, я горемычн к моему миру; , поэтому позволяет я сделать самое лучшее из жизни. Я никогда не был удачливейш быть рожденным, я был принесенные удачливейшими! Iий всегда, везение определено как вы выбираете существовать, оно никогда не определяет ваше существование, и они никогда не будут решать вашу судьбу. Я живу и наслаждаюсь моей жизнью на прошлые леты, хотя я не имел мне всегда было нужно, но как-то я управлял сделать его через. Я находился на verge break down для поэтому много времен уже и я всегда решаем выиграть игру.

Пункт здесь, no one могут всегда останавливать вас за исключением себя и если вы не имеете вам всегда нужно, после этого не принуждаете иметь его. Людям нужны много вещей, но мне нужны будет только просто вниканием что я могу всегда вносить изменения; справедливо как моя мама выбрала сделать когда она сперва увидела меня… Я не жалею что-нибыдь в жизни и я не обвиняю маму для этой нищеты. Я ответствен для любые вещи приходит моя жизнь теперь, no one, котор нужно обвинить… Как для моей мамы, я радостен она сделал мной чывство неполно в длинней неправде, потому что теперь я окончательно завершил, однако самостоятельно но вполне чем всегда.

«Мама спасибо и никогда не забывает что я всегда буду любить вас, потому что он то может прийти между нами, я никогда не препятствовал ему сделать меня забыть свет и тепло вашего присутсвия. Вы справедливы как хорошо, никогда после того как я были более лучшими. И мне нужны в действительности справедлив ВЫ; вы больше чем достаточно и вы слишком заслуживаете быть счастливы! «

Wat ik altijd nodig had
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Er is vele tijd in het leven van iemand waar zij beginnen over het natuurlijke proces te denken dat voorkomt. Het deel waar zij om over het enorme verschil beginnen benieuwd te zijn van het kunnen in deze miserabele wereld bestaan en het kunnen in de wereld van ellende bestaan. De vraag is binnen hier; is er werkelijk om het even welk verschil? De mensen verwarren zich veelvuldig met wat is en wat niet, is van wat zou moeten zijn en wat niet zou moeten zijn; zij neigen om de gevolgen van de situaties te negeren zij verkiezen te leven hun leven waarmee. Het is vrij niettemin een geheim, waarom anderen neigen om levend hun leven te kiezen enkel omwille van de ademhaling.

Ik ben vrij in verwarring gebracht, vrij vergeetachtig van de feiten die ik nooit wilde goedkeuren. Ik begon benieuwd te zijn over mijn leven, waar ik ben, waar ik en het belangrijkst ga; waar ik ben geweest. Manier terug in mijn yonder jaren, dacht ik dat ik het gelukkigste kind in de planeet was. Ik heb alles, de liefde en de zorg gehad die ik heb gewild. Ik was niet niettemin egoïstisch, was ik nooit, wat ik ben heb wat anderen moeten ook hebben; Ik vertelde me, het meest vooral als die andere mijn broer is. Maar dat is niet het geval hier…

Ik dacht dat ik het gelukkigst was hoofdzakelijk omdat iemand, iemand wie van me als van haar hield besliste een verschil in mijn leven voor altijd te maken. Zij werd behandeld door mijn onschuldig leven aangezien een moeder, volledig met dat alles van een onschuldige ziel ooit kon aanbieden. Ik houd van haar, hield zij van me. Ik weet, omdat ik het voelde, ik het weet omdat zij daar was het, verliet zij me nooit, en ik weet zij nooit zal; maar alles veranderde toen ik groeide, veranderd alles toen ik begon om de dingen te realiseren die slechts de volwassenen… begrijpen Hoe ik dit wens ben ik voor altijd een kind, hoe ik dit wens ik nooit meer remorse kweekte dan dit, hoe ik dit wens ik nooit over dit vreemd zou moeten benieuwd zijn voelend ik op dit ogenblik heb; als ik geboren gelukkig of enkel gelukkig geboren genoeg te zijn… was

Het kwetst om sommige duidelijke feiten goed te keuren. Het kwetst om te begrijpen. Het kwetst om het te weten, en het kwetst om worden vergeten. Het leven kon niet zo wreed zijn zoals dit ik veronderstel, maar het is… Ik ken mijn fouten, waar ik verkeerd ging en waar ik verkeerd ga zijn, maar die allemaal kregen me op bovenkant. Ik was gelukkig, voelde ik nooit vrij mijn volledig leven, voelde ik nooit dit gevoel; dit gevoel dat van het willen kennen meer, de wereld alleen onderzoekt rond me. Ik wilde enkel te weten komen als de wereld werkelijk miserabel was, of ben I die miserabel aan mijn wereld is. Ik testte de wateren, maar jammer genoeg toen ik aan mijn betekenissen terugkwam, de één persoon die ik altijd heb geteld om me te begrijpen ontbrak. Niemand wist wat voelde ik, wilde ik nooit iedereen het weten; dat alles ik ooit gedacht van was kan dat de één ware persoon die me kan werkelijk begrijpen vermoeid werd en nooit om aan mijn kant bij allen gaf te zijn; in het essentieelste deel van me die een gehele persoon… is Ik ben onvolledig, is er een ontbrekend stuk aan het raadsel in mijn leven, het één stuk dat slechts mijn beter begrip houdt, het stuk ik altijd voor… longing

In de afgelopen jaren heb ik mijn alleen leven geleefd. Ik bewees aan mij dat ik al mijn doelstellingen met slechts mijn wapen ter beschikking, zelfs zonder mijn pantser kan kunnen bereiken. In de afgelopen jaren ik mijn overtuigingen om waar heb bewezen te zijn, heb ik het feit goedgekeurd dat ik alles kan nooit hebben die ik wil, maar wat ik niet kan goedkeuren ben dat ik ook kan ooit nooit hebben wat ik altijd nodig had; het kind in me die eens gevoeld het gelukkigst zijn om geleefd te hebben.

I voor een keer verafschuw het natuurlijke voorkomen in mijn leven. Dit zou niet moeten zijn gebeurd als ik in de eerste plaats dat het maken van een verschil ook zou betekenen offerend iets zeer verschillend in uw leven, iets die altijd verschillend is geweest, iets realiseerde wat u hebt dat anderen niet. Goed, veronderstel ik voor me het dat kind was dat een van werd gehouden, maar wandelen de alleen wereld besliste te blijven. Ik maakte een verkeerde keus die me volledig maakte, de keus die me feitelijk gelukkig maakt, de keus die mijn actie in alle betekenissen rechtvaardigt righteous te zijn. Ik heb toegelaten sommige feiten reeds niettemin, feiten gehad wat mijn leven heeft geslagen, maar gelukkig me taaier gemaakt, wijzer, en sterker. Dit is nu wie ben ik, moet het voor de mensen rond me goedkeuren…

De a. miserabele plaats van de wereld., ben ik miserabel aan mijn wereld; welke, daarom me toelaat om het beste uit het leven te maken. Ik nooit was gelukkig om geboren te zijn, was ik geboren gelukkig! I ben altijd, wordt het geluk bepaald door hoe u verkiest te bestaan, bepaalt het nooit uw bestaan, en het zal nooit uw lot beslissen. Ik heb geleefd en van mijn leven in de afgelopen jaren genoten, hoewel ik had wat niet ik altijd nodig had, maar op de een of andere manier erin slaagde ik om het door te maken. Ik ben op de rand van het opsplitsen geweest voor zodat vaak reeds en ik beslis altijd het spel te winnen.

Het punt is hier, kan niemand u behalve zich ooit tegenhouden en als u wat niet nodig hebt u altijd, dan zich dwingt niet om het te hebben hebt. De mensen hebben vele dingen nodig, maar welke behoefte van I slechts een eenvoudig begrip is dat ik een verschil kan altijd maken; enkel als wat mijn mom verkoos om te doen toen zij me eerst… zag Ik betreur om het even wat in het leven niet en ik beschuldig niet mom van deze ellende. Ik ben verantwoordelijk voor welk dingen ook die mijn leven nu kom, daar te beschuldigen niemand is… Zoals voor mijn mom, ben ik blij zij me nog gevoel in lange verkeerd, omdat ik nu me definitief voltooide, niettemin alleen vollediger dan ooit onvolledig maakte.

„Dankt mom en vergeten nooit dat ik van u altijd, zal houden voor wat het dat is tussen ons kan gekomen zijn, liet ik het nooit me maken het licht en de warmte van uw aanwezigheid vergeten. U bent enkel goed, nooit beter. En welke behoefte van I in feite enkel U is; u bent meer dan genoeg en u verdient ook gelukkig te zijn! „

ماذا أنا دائما احتجت
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
هناك كثير وقت في [سميون'س] حياة حيث هم يبدأون يفكّر حول العملية طبيعيّة أنّ يقع. الجزء حيث هم يبدأون أن يتساءل حول الفرق ضخمة من يكون يمكن أن يتواجد في هذا عالم هزيلة ويكون يمكن أن يتواجد في العالم الشقاء. السؤال داخل هنا; يكون هناك حقّا أيّ فرق? يربكبنفسي الناس [أفتنتيمس] مع ماذا يكون وماذا ليس, من ماذا سوفت كنت وماذا سوفت لا يكون; هم يميلون أن يتغاضى النتيجات من الحالات أيّ هم يختارون أن يعيش حيواتهم مع. هو الى حدّ بعيد لغة مع ذلك, لما أخرى يميل أن يختار يعيش حياتهم فقط [فور ث سك وف] يتنفّس.

أنا الى حدّ بعيد أربكت, الى حدّ بعيد كثير النسيان من الحقائق أنّ أنا أبدا أردت أن يقبل. أنا بدأت يتساءل حول حياتي, حيث أنا أكون, حيث أنا أكون أذهب و [موست يمبورتنتلي]; حيث أنا قد كنت. طريق ظهر في ي هناك سنون, فكّر أنا أنّ أنا كنت الطفلة محظوظة في الكوكب. أنا قد تلقّيت كلّ شيء, الحالة حبّ وعناية أنا أردت. أنا [ب] لم أنانيّة مع ذلك, أنا أبدا كان, ماذا أنا يكون ماذا أخرى ينبغي يتلقّى أيضا; أنا قلتبنفسي, أكثر خصوصا إن أنّ أخرى يكون أخي. غير أنّ ليس أنّ الحالة هنا…

أنا فكّرت أنّ كان أنا المحظوظة في الدّرجة الأولى لأنّ أحد ما, أحد ما الذي أحبّني ك خاصّتي يقرّر أن يجعل فرق في حياتي دائما. هو كان عاملت بحياتي بريئة كأم, يتمّ مع كلّ أنّ من روح بريئة استطاع في أيّ وقت قدّمت. أنا أحبّه, هو أحبّني. أنا أعرف, لأنّ أنا [فلت] هو, أنا يعرف لأنّ هو كان هناك, هو أبدا يسارا ي, وأنا يعرف هو أبدا إرادة; غير أنّ غيّر كلّ شيء عندما أنا نمات فوق, كلّ شيء يغيّر عندما أنا بدأت أن يحقّق الأشياء أنّ فقط [غروون-وبس] يفهمون… كيف أنا أتمنّى أنا طفلة دائما, كيف أنا أتمنّى نما أنا أبدا كثير ندامة من هذا, كيف أنا أتمنّى أنا أبدا اضطرّت تساءلت حول هذا إحساس غريبة أنا يتلقّى حاليّا; إن أنا كنت [بورن] محظوظة أو صحيحة محظوظة بكفاية أن يكون [بورن]…

هو آذى أن يقبل بعض [أبفيووس فكت]. هو آذى أن يفهم. هو آذى أن يعرف, وآذى هو أن يكون نسيت. حياة استطاع لم يكن مثل قاسية بما أنّ هذا أنا أفترض, غير أنّ هو… أنا أعرف أخطاءي, حيث أنا ذهبت على نحو خاطئ وحيث أنا أكون أذهب أن يكون خاطئة, غير أنّ كلّ حصلني أنّ على أعلى. أنا كنت سعيدة, أنا أبدا [فلت] مجّانا حياتي كاملة, أنا أبدا [فلت] هذا إحساس; هذا إحساس من يريد أن يعرفبنفسي أكثر, يستكشف العالم حول ي فحسب. أنا فقط أردت أن يجد خارجا إن العالم كان حقّا هزيلة, أو أنا يكون هزيلة إلى عالمي. أنا اختبرت المياه, غير أنّ لسوء الحظّ عندما عاود أنا إلى أحاسيسي, الواحدة شخص أنّ أنا يتلقّى دائما أعدّ فوق أن يفهمني [فيلد]. لا أحد عرف ماذا أنا [فلت], أنا أبدا أراد أيّ شخص أن يعرف; كان كلّ أنّ أنا علبة في أيّ وقت فكّرت من أنّ الواحدة يصحّ شخص الذي يستطيع حقّا فهمتني حصل تعبة وأبدا يهتمّ أن يكون في جانبي في كلّ; في الجزء حاسمة أكثر من ي يكون شخص كاملة… أنا ناقصة, هناك قطعة مفقودة إلى اللغز في حياتي, ال [أن بيس] أيّ فقط تفهمي جيّدة يمسك, القطعة أنا يتلقّى دائما يكون [لونج] ل…

للسنون سابقة قد عاش أنا حياتي فحسب. أنا برهنت إلى بنفسي أنّ أنا يستطيع كنت يمكن أن يحقّق كلّي أهداف مع فقط سلاحي [إين هند], حتّى دون درعي. قد قبل للسنون سابقة أنا قد برهنت قناعتي أن يكون يصحّ, أنا الحقيقة أنّ أنا يستطيع أبدا يتلقّى كلّ شيء أنّ أنا أريد, غير أنّ ماذا أنا يستطيع لا يقبل يكون أنّ أنا أيضا يستطيع أبدا في أيّ وقت يتلقّى ماذا أنا دائما احتجت; الطفلة في ي أنّ مرّة [فلت] أن يكون المحظوظة أن يتلقّى عشت.

يكره [إي] ل مرّة البروز طبيعيّة في حياتي. هذا سوفت لا يتلقّى يكون حدثت إن أنا حقّقت في المكان أولى أنّ عنى يجعل فرق أيضا يضحّي شيء جدّا مختلفة في حياتك, شيء أنّ يتلقّى دائما يكون مختلفة, شيء أيّ أنت تتلقّى أنّ أخرى يتمّ لا. جيّدا, يخمّن أنا ل ي هو كان أنّ طفلة الذي كان أحبّ كثيرا, غير أنّ يقرّر أن يذهب فوق يتجوّل العالم فحسب. أنا جعلت إختبار خاطئة أنّ جعلني كاملة, الإختبار أيّ حقّا يجعلني سعيدة, الإختبار أنّ يبرد عملي أن يكون مستقيمة في كلّ أحاسيس. أنا قد تلقّيت يقبل بعض حقائق سابقا مع ذلك, حقائق أيّ قد خفق حياتي, غير أنّ لحسن الحظّ يجعلني متينة, [ويسر], وقوّيّة. هذا الذي أنا أكون الآن, هو لالالناس حول ي أن يقبل…

العالم. [أ.] مكان هزيلة, أنا هزيلة إلى عالمي; أيّ, لذلك يمكّنني أن يجعل الجيّدة من حياة. أنا أبدا كنت محظوظة أن يكون [بورن], أنا كان [بورن] محظوظة! [إي] دائما, عيّنت حظ ب كيف أنت تختار أن يتواجد, هو أبدا يعيّن وجودك, وهو أبدا سيقرّر قدرك. أنا قد عشت ويستمتع حياتي للسنون سابقة [, ثوو] أنا لم أتلقّى ماذا أنا دائما احتجت, غير أنّ بطريقة ما أنا أدرت أن يجعل هو من خلال. أنا قد كنت على الحافة من يختلّ ل لذلك يقرّر كثير أوقات سابقا وأنا دائما أن يربح اللعبة.

نقطة هنا, لا أحد يستطيع في أيّ وقت توقّفت أنت ماعدا بنفسي وإن أنت لا تتلقّى ماذا أنت دائما تحتاج, بعد ذلك لا يجبربنفسي أن يتلقّى هو. الناس يحتاجون كثير أشياء, غير أنّ ماذا أنا أحتاج فقط تفهم بسيطة أنّ أنا يستطيع دائما جعلت فرق; صحيحة مثل ماذا [موم] ي اختار أن يتمّ عندما رأىني هو أولى… أنا لا على تأسّف أيّ شيء في حياة ولا يلوم أنا [موم] ل هذا شقاء. أنا مسؤولة ل أيّما أشياء أنّ يأتي حياتي الآن, هناك لا أحد أن يلوم… بما أنّ ل [موم] ي, أنا سعيدة هو جعل ي إحساس ناقصة في الخطأ طويلة, لأنّ الآن أنا أخيرا أتمّتبنفسي [, ثوو] فحسب مع ذلك أكثر كاملة من في أيّ وقت.

"شكور ينسى [موم] وأبدا أنّ أنا دائما سأحبّ أنت, لأنّ ماذا هو أنّ يمكن يتلقّى أتيت بين نا, أنا أبدا تركت هو جعلتني نسيت الضوء وحرارة من وجودك. أنت صحيحة بما أنّ جيّدة, أبدا يكون جيّدة. وماذا أنا أحتاج [إين فكت] أكون صحيحة أنت; أنت أكثر من يستحقّ كافي وأنت أيضا أن يكون سعيدة! "